A luna, cara cantica
我的月亮呀,我亲爱的歌
ne me in atra dedas
在这险恶的夜,请别将我抛却
Aves, ex urbe aurea
我的小鸽子呀,请你从那金色的大城
ferte indicia mea
为我捎来故乡的歌
Aves, ferte cantam cara
我的小鸽子呀,请捎来故乡的音讯
ut lugeam et fata mala
好叫我和你一同为她的苦难而叹息
Num in immundorum terra
请告诉我,在那被邪秽玷染的土地
Clavus ille adhuc claudit pia
我的兄弟姐妹是否仍在为命运饮泣
Quando tandem carebimus tanta miseria
苦厄的日子何时离去,幸福要何时到访?
Quom patria vastata nunc iacet sub urticis
既然沦毁的故土,已然堙作荒草的墓场?
Ubi es, benigna domina
月呀,仁善的女主人,你在何方?
cur non mittis lucem almam tuam
为何不向世间映下你柔和的辉芒?
Ecce, terra infelix atra
看呀,这片不幸的大地凄暗无光
Veritas contra falsa nequit
真理无力与漆黑恶毒的谎言相抗
Luna domina, quo adduces
月的女主人呀,你要引我们往何方?
Pergemus quocumque adduces
无论何方,我们都愿追随你的柔光
Potius nox tegat lumina
我们宁愿让死荫的寒夜将双目遮挡
Quam in falsa luce esse
也不愿在耻辱中为虚假的光明歌唱
Carmen triste nos non canimus
哀怨的歌儿我们不唱
Etsi flentes pro nostrorum malo
纵然会为苦难而心伤
Sed non lacrima tollit dura
可泪水哪能洗尽灾殃
Patria somno non potest reddi
悲梦又哪能唤回故乡
Illa vincta fuit pressa
那金色的大城被焚火噬戮
Tecta aurea voravit flamma
她曾被捆缚,她曾被折辱
Sed renascetur rursum
但她终将再度从灰中复苏
redibit nos larem ducet spe
以希望引领众生回归故土
Luna, claras terras lustra
新月呀,请再度将这片大地照亮
(Assurge, o luna, etsi tantum manent dura)
(醒来吧,醒来吧,新月呀,即便此地唯余苦厄)
Sicut aves per umbras vola
如同洁白的鸽子在夜中振翼翱翔
(Corda nostra premunt obscura, pudorque manet)
(即便耻辱与痛楚依然日夜中煎熬着我们的心儿)
Et unda vasta foeda purga
如同蔚蓝的海洋将一切邪秽涤荡
(Sed luna ascendet, nec corda peribunt una)
(但月亮终将再度升起,心不会与我们一同沉寂)
(Audies fremitus undae, postea venient gaudia)
(你将聆见潮汐的喧吼,随后才会有欢声和笑语)
spem crastinam serva
也为明天的希望
A luna nova, surgat luna pura casta
愿你升起,新月呀,纯洁无垢的新月呀
Fugio aerumnam, tecum nulla fleta
我与你一同摆脱苦难,为众生拭去泪水
Sub luna rursus fiet clara terra
月下的世界终将再度明朗